بیشتر پلاستیک‌های «کمپوست‌پذیر خانگی» در سطل‌های باغ تجزیه نمی‌شوند


پلاستیک قابل کمپوست که به طور کامل در سطل کمپوست متلاشی نشده است

پلاستیک قابل کمپوست که به طور کامل در سطل کمپوست متلاشی نشده است

www.bigcompostexperiment​.org.uk (CC BY)

بیشتر پلاستیک‌های قابل کمپوست که برچسب مناسب برای کمپوست خانگی دارند، به درستی در سطل‌های باغ تجزیه نمی‌شوند و بقایای پلاستیکی باقی‌مانده خاک‌های باغ را آلوده می‌کنند و حتی وارد زنجیره غذایی می‌شوند.

این یافته ها محققان را بر آن داشت تا خواستار بازنگری استانداردهای صدور گواهینامه شوند و منجر به این شد که حداقل یک شرکت استفاده از پلاستیک های قابل کمپوست را به کلی کنار بگذارد.

بیش از 1600 نفر از مردم در آزمایش بزرگ کمپوست شرکت کردند مطالعه در سراسر انگلستان برای آزمایش اینکه بسته بندی های پلاستیکی قابل کمپوست چقدر خوب در سطل های کمپوست خانگی تجزیه می شوند.

آن‌ها بسته‌بندی‌هایی مانند بسته‌بندی روزنامه و مجلات، روکش جعبه‌های غذا و کیسه‌های خرید را به مدت سه تا ۱۲ ماه کمپوست کردند، سپس در کمپوست حاصل الک کردند تا پلاستیک باقی‌مانده را شناسایی کنند.

بسیاری از اشیاء هنوز به وضوح با چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند، اغلب در قطعات بزرگ و دست نخورده. تنها حدود یک سوم اقلام کاملاً کمپوست شده اعلام شدند، در حالی که حدود 60 درصد پلاستیک‌هایی که به عنوان «قابل کمپوست خانگی» گواهی شده بودند، به درستی تجزیه نمی‌شوند.

دانیل پورکیس در دانشگاه کالج لندن (UCL) می‌گوید که نتایج نشان می‌دهد که یک مشکل عمده در گواهینامه‌های «قابلیت کمپوست‌سازی در خانه» وجود دارد.

او می‌گوید که این شامل آزمایش‌های آزمایشگاهی کنترل‌شده است که از نوع ثابت کمپوست، مجموعه خاصی از میکروارگانیسم‌ها و نمونه‌های کوچکی از مواد قابل کمپوست استفاده می‌کنند.

اما کمپوست خانگی در اشکال و اندازه‌ها وجود دارد که بسته به نوع سطل کمپوست مورد استفاده، انواع خاک در باغ یا شهرک مسکونی و محل زندگی کمپوست‌کننده‌ها، نیازمندی‌ها متفاوت است.

او می‌گوید: «ما نشان می‌دهیم که برخی از استانداردها و آزمایش‌های اساسی برای اثبات عملکرد این مواد – آنها در واقع منعکس کننده دنیای واقعی نیستند. “و این یک پرچم قرمز واقعی برای ما است – به نوعی به این معنی است که استانداردها و گواهینامه ها برای هدف مناسب نیستند.”

وارد زنجیره غذایی شوید

پورکیس می‌گوید کمپوست تولید شده در باغ‌ها و باغ‌های سراسر بریتانیا برای پرورش غذا، سبزیجات و گیاهان آشپزی استفاده می‌شود، بنابراین خطر زیادی برای ورود بقایای پلاستیکی به زنجیره غذایی وجود دارد. او می‌گوید: «ما می‌دانیم که مسیری در خاک، و بنابراین در زنجیره غذایی، و در چیزهایی که می‌خوریم یا موجودات دیگر می‌خورند، وجود دارد.

محبوبیت پلاستیک های قابل کمپوست افزایش یافته است زیرا مارک ها به دنبال جایگزین های پایدارتری برای بسته بندی های پلاستیکی مبتنی بر نفت هستند.

اما اکثر پلاستیک‌های قابل کمپوست در نهایت سوزانده می‌شوند یا به محل دفن زباله در بریتانیا فرستاده می‌شوند، زیرا هیچ مسیر جمع‌آوری اختصاصی برای انتقال زباله‌ها به کمپوست‌کننده‌های صنعتی وجود ندارد.

برخی از افراد لفاف‌های قابل کمپوست را در مجموعه‌های ضایعات غذایی قرار می‌دهند، اما معمولاً به عنوان آلاینده در نظر گرفته می‌شوند و ماهیگیری می‌شوند.

بنابراین، کمپوست خانگی یکی از تنها راه‌های قابل اعتماد برای مشتریان است تا اطمینان حاصل کنند که پلاستیک قابل کمپوست آنها واقعاً کمپوست شده است.

با این حال، Purkiss می گوید که تولیدکنندگان بسته بندی باید قبل از اینکه از مردم بخواهند این پلاستیک را در خانه کمپوست کنند، دو بار فکر کنند.

او می‌گوید: «شما نباید از اصطلاح «کمپوست‌پذیر خانگی» استفاده کنید، اگر بیانگر تنوع واقعی محیط‌هایی نیست که از کمپوست خانگی تشکیل شده‌اند.

حذف تدریجی مواد کمپوست پذیر

این هفته، شرکت غذای ارگانیک Abel & Cole گفت که در حال حذف تدریجی پلاستیک های قابل کمپوست است در بسته بندی آن با توجه به شواهد UCL.

هوگو لینچ، مدیر پروژه پایداری شرکت، می‌گوید که یافته‌های این مطالعه با بازخورد مشتریان خود آبل و کول مطابقت دارد، «تعداد قابل توجهی» از آنها در نامه‌ای شکایت کرده‌اند که بسته‌بندی به درستی در سطل‌های زباله خانگی‌شان کمپوست نمی‌شود.

«تعدادی از محصولات دارای گواهینامه هستند [degrade] در یک بازه زمانی معین.” با این حال، بر اساس تجربه ما، تجربه مشتریان ما، گفتگوهایی که به طور مستقل با پردازشگرهای زباله و همچنین نتایج گزارش‌های UCL داشته‌ایم، واضح است که بسیاری از مواردی که تحت این شرایط تأیید شده‌اند – این اتفاق نمی‌افتد. شرایط دنیای واقعی

لینچ می‌گوید Abel & Cole اکنون به استفاده از جایگزین‌های کاغذی تا جایی که ممکن است روی آورده است و با تامین‌کنندگان همکاری می‌کند تا اطمینان حاصل شود که پلاستیک قابل کمپوست تا پایان سال به طور کامل از محدوده تولید آن حذف خواهد شد.

دیوید نیومن از انجمن صنایع زیست تخریب پذیر و زیست تخریب پذیر (BBIA) که نماینده تولید کنندگان بسته بندی های زیست تخریب پذیر و قابل کمپوست است، می گوید: این خطر وجود دارد که بحث در مورد مواد کمپوست خانگی بیش از حد مطرح شود.

نیومن کمپوست خانگی را به عنوان یک “فعالیت سرگرمی در حیاط خانه” توصیف می کند که بسیاری از مردم در آن مهارت ندارند. او می‌گوید: «این بخش بسیار کوچکی از جمعیت است که واقعاً این کار را انجام می‌دهد، و حتی بخش کوچک‌تری از جمعیت این کار را به درستی انجام می‌دهند. گفتن اینکه کمپوست های خانگی کار نمی کنند همچنین به این معنی است که کمپوست شما کار نمی کند.

او می گوید راه حل بهتر این است که مردم اجازه داشته باشند مواد قابل کمپوست را در سطل زباله های غذایی خود قرار دهند. اکثر شوراها اجازه می‌دهند که برای ضایعات مواد غذایی از کادوی لاینرها استفاده شود، اما از هر بسته‌بندی پلاستیکی قابل کمپوست دیگری خودداری می‌کنند. ارسال بسته‌بندی‌های قابل کمپوست به کمپوست‌سازی صنعتی، صنعتی که به گفته او “حرفه‌ای اداره می‌شود”، تضمین می‌کند که اقلام کاملاً تجزیه می‌شوند. او می‌گوید: «اخلاق داستان این است که ما باید سیستم‌های جمع‌آوری زباله‌های غذایی خود را مرتب کنیم.

مرجع مجله: مرزهای پایداری، DOI: 10.3389/frsus.2022.942724

درباره این موضوعات بیشتر بدانید:


منبع: https://www.newscientist.com/article/2345545-most-home-compostable-plastic-doesnt-break-down-in-garden-bins/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home

توسط احمد گل کار

احمد گل کار