چگونه یک رودخانه بریتانیا به عنوان یک آزمایشگاه طبیعی برای تحقیقات حفاظت از سیل عمل می کند

اما آزمایشگاه های طبیعی مشکلات خاص خود را دارند. اسپری می‌گوید که آزمایش‌های آزمایشگاه اغلب یک سازش با ده‌ها مالک زمین در منطقه است، نه علم کامل. اسپری می‌گوید Remeandering فضای زیادی را اشغال می‌کند و کشاورزان ممکن است برنامه‌های دیگری برای آن زمین داشته باشند، بنابراین تلاش‌های تیم از ایده‌آل کاهش یافت. او می گوید: «اگر مالک نمی خواهد این اتفاق بیفتد، این اتفاق نمی افتد. “ما به شانس خود فشار نمی آوریم.”

برای مثال، این تیم افزایش زیستگاه تخم‌ریزی ماهی قزل آلا را در بخش‌های پیچ‌خورده‌ای از رودخانه پیدا کرد. اسپری می‌گوید این یکی از دلایلی است که دیپر امروز شانس خود را در رودخانه امتحان می‌کند.

کالین مک لین

موضوعات:


منبع: https://www.newscientist.com/article/2374110-how-a-uk-river-serves-as-a-natural-lab-for-flood-defence-research/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home

این روش ها که به عنوان مدیریت سیل طبیعی (NFM) نیز شناخته می شوند، در حال افزایش هستند: دولت بریتانیا قصد دارد تا دو برابر شدن تعداد پروژه های کاهش سیل و فرسایش سواحل در انگلستان از NFM از 60 تا 120 استفاده می شود. به گفته اسپری، با وجود این، پایه شواهد برای NFM نسبتاً کم است.

یکی از راه حل ها پرداخت پول به مالکان زمین برای استفاده از NFM است که دولت بریتانیا در نظر دارد به عنوان بخشی از اصلاحات کشاورزی پس از برگزیت انجام دهد، اگرچه جزئیات هنوز منتشر نشده است. اسپری امیدوار است که این امر به افزایش پذیرش تحقیقات تیمش کمک کند. او می‌گوید: «اما این تکنیک‌ها تنها در صورتی کار می‌کنند که کشاورزان را همراهی کنید – باید آن را ارزشمند کنید».

نگاه دقیق‌تر به رودخانه همچنین راه‌های مختلف جریان آب را نشان می‌دهد – در قسمت‌های خمیده‌تر، که اکسیژن بیشتری را در خود نگه می‌دارد و می‌تواند باعث ایجاد تنوع بیشتری از حشرات شود، بسیار سریع‌تر است. این بخش‌های رودخانه زنده‌تر از بخش‌های بازسازی‌نشده به نظر می‌رسند.

این تیم فراتر از بررسی خطر سیل، سودهای پولی ناشی از مداخلات خود را تعیین کرد. اسپری می گوید: «پول صحبت می کند. محققان می گویند NFM در طی 10 سال از زمان نصب اولین مداخلات در سال 2012، از 950,000 پوند خسارت سیل جلوگیری کرده است. اما این به مراتب بیشتر از مزایای زیست محیطی برای این منطقه است، مانند بهبود ذخیره کربن و بهبود کیفیت آب، که تیم تحقیقاتی انجام داد. ارزش آن در حدود 4.2 میلیون پوند است. اسپری می‌گوید: «این کاری است که مدیریت سیل طبیعی می‌تواند انجام دهد که به سادگی ساخت سیستم‌های دفاع در برابر سیل نمی‌تواند انجام دهد.

این امتداد رودخانه، معروف به آب ادلستون، بود که با راهنمایی به دیدنش آمدم کریس اسپری در دانشگاه داندی انگلستان اسپری و تیمش در سال 2009 مطالعه روی رودخانه را آغاز کردند و از آن زمان تاکنون میزبان مجموعه ای از آزمایشات در دنیای واقعی بوده است. آنها آن را “آزمایشگاه طبیعی” برای علم رودخانه می نامند.

رودخانه های بریتانیا را نجات دهید

در حالی که ما شاهد بالا رفتن و خروج یک غواصی از رودخانه در جستجوی طعمه هستیم، اسپری به من می‌گوید که آزمایشگاه در ابتدا برای کاهش خطر سیل ایجاد شده است که شهر 9000 نفری پیبلز در آن قرار دارد. Eddleston Water.

اسپری و همکارانش می‌خواستند بدانند چگونه می‌توان خطر سیل را با استفاده از راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت، مانند کاشت درخت، به جای ساختن سدهای دست‌ساز، کاهش داد. مهمتر از آن، آنها همچنین می خواستند اثربخشی واقعی این روش ها را دریابند. اسپری می‌گوید: «مدل‌ها عالی هستند، اما تنها با داده‌های دنیای واقعی است که می‌توانید درک کاملی از همه عوامل مختلفی که می‌توانند بر آن نتایج تأثیر بگذارند، به دست آورید.

با این حال، تیم اسپری دریافت که حداقل در Eddleston Water، به نظر نمی رسد که remeandering به تنهایی تأثیر عمده ای بر خطر سیل داشته باشد. این به این دلیل است که دشت سیلابی اطراف رودخانه پرپیچ و خم به‌ویژه بزرگ نیست و بنابراین نمی‌تواند به طور موثر آبی را که به دلیل بارندگی زیاد سرریز می‌کند ذخیره کند. اما این به این معنی نیست که مزایایی وجود ندارد: اسپری می‌گوید، یک رودخانه منحنی‌تر فواید زیادی برای تنوع زیست‌محیطی دارد.

محققان همچنین سدهای نشتی را مورد مطالعه قرار داده‌اند که صرفاً تنه‌های درختی هستند که در عرض یک رودخانه قرار گرفته‌اند. در جریان عادی رودخانه، آب از زیر کنده ها عبور می کند، اما زمانی که سطح رودخانه بالا می رود، سدها به طور تجمعی جریان آب را کاهش می دهند.

اسپری یکی از این سدها را به من نشان می دهد که از ده ها کنده تشکیل شده است که از قسمتی از رودخانه عبور می کنند. به نظر کثیف است، بیشتر شبیه زباله است تا چیزی که توسط انسان ها قرار داده شده است، اما اسپری می گوید که این سیاهههای مربوط به طور تصادفی احتمالاً بیشترین تأثیر را بر سیل در Peebles از تمام مداخلاتی که آنها آزمایش کرده اند داشته اند. با نگاه کردن به آنها فکر نمی کنید، اما آنها راه حلی بسیار ساده و سرراست برای کاهش خطر سیل هستند.

یک سوال بزرگ در هیدرولوژی این است که چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک رودخانه را خم‌تر می‌کنید، که در غیر این صورت به عنوان remeander شناخته می‌شود. بسیاری از رودخانه‌ها در بریتانیا به‌طور مصنوعی صاف شده‌اند و فضا را برای جاده‌ها و راه‌آهن‌ها آزاد می‌کنند، اما اکنون می‌دانیم که این خطر سیل را نیز افزایش می‌دهد. ایده این است که چرخش مجدد رودخانه ها به آنها اجازه می دهد تا حجم بیشتری از آب را حفظ کنند و در نتیجه از سیل جلوگیری کنند.

دریاچه وود بخشی از ادلستون واتر، امتداد رودخانه ای در نزدیکی پیبلز، انگلستان است

وقتی از یک آزمایشگاه تحقیقاتی بازدید می‌کنم، معمولاً انتظار ندارم که از گوسفندان طفره بروم یا کفش‌هایم را کثیف کنم، اما این آزمایشگاه از حالت عادی دور است. من در زمین کشاورزی، در حدود 30 کیلومتری ادینبورگ، انگلستان، قدم می زنم. هوا صاف است و وقتی نزدیک می شوم صدای غرغر یک رودخانه را می شنوم.

این همچنین به یک مشکل بزرگتر با NFM اشاره می کند. اسپری می‌گوید برای اینکه این کار در سراسر بریتانیا مؤثر باشد، تمرین‌کنندگان رودخانه باید روابط نزدیک‌تری با مالکان ایجاد کنند. اما گفتن آن آسان تر از انجام آن است و زمان می برد. او می گوید: «ما بیش از یک دهه است که اینجا هستیم. “اعتماد به سختی به دست آمده است.”

توسط احمد گل کار

احمد گل کار